Wczytywanie, proszę czekać....
  1. Składniki fitochemiczne jeżówki
  2. Działanie i zastosowanie
  3. Dawkowanie oraz środki ostrożności

Rośliną powszechnie wykorzystywaną w okresie jesiennym do zwalczania przeziębień jest jeżówka purpurowa. Łacińska nazwa rośliny to Echinacea purpurea (L.). Należy ona do rodziny astrowatych – Asteraceae3. Jako surowiec farmaceutyczny wykorzystuje się ziele jeżówki1,3.

Składniki fitochemiczne jeżówki

Do najważniejszych składników fitochemicznych występujących w zielu jeżówki należą1,3:

  • flawonoidy (pochodne kwercetyny, kemferolu oraz izoramnetyny) – wykazują efekt przeciwzapalny i antyoksydacyjny (utleniają wolne rodniki, czyli szkodliwe dla organizmu cząsteczki),
  • olejek eteryczny,
  • kwasy fenolowe (m.in. kwas kawowy oraz jego pochodne i kwas cykoriowy) – stymulują aktywność immunologiczną,
  • z innych związków warto nadmienić alkamidy oraz polisacharydy – także stymulują aktywność immunologiczną poprzez aktywację cytokin zapalnych,
  • wbrew powszechnej opinii w jeżówce purpurowej nie występuje echinakozyd, znaleźć go można jednak w innych surowcach z rodzaju Echinacea.

Działanie i zastosowanie

Jeżówka wykazuje działanie1,2,3,4:

  • immunostymulujące,
  • przeciwzapalne,
  • poprawiające wydolność oddechową,
  • przeciwdrobnoustrojowe.

Przetwory z ziela jeżówki stosuje się wewnętrznie, w celu podwyższenia odporności oraz w leczeniu przeziębienia i grypy, a pomocniczo w chorobach infekcyjnych oraz stanach zapalnych dróg oddechowych. Zewnętrznie można wykorzystać jeżówkę w źle gojących się ranach, odmrożeniach oraz oparzeniach, aczkolwiek ma to miejsce dość rzadko 1,2,3.

Dawkowanie oraz środki ostrożności

Wyciąg z ziela jeżówki purpurowej wchodzi w skład tabletek, płynów oraz kropli. Są to głównie preparaty złożone. Jeżówka dostępna jest także w formie sypanego zioła. Dzienna dawka to 6-9 ml wyciągu z surowca lub 2 gramy zioła, przygotowanego w postaci naparu1,3. Jeśli leki zawierające jeżówkę stosowane są przez 7 dni, a nie następuje poprawa, powinno się je odstawić i zacząć przyjmować silniejsze preparaty, a także skonsultować swój stan z lekarzem bądź farmaceutą.

Podczas stosowania wyciągów z ziela jeżówki może dojść do reakcji alergicznych, objawiających się obrzękiem twarzy, świądem i wysypką. Istnieje ryzyko nasilenia objawów atopowego zapalenia skóry3,4. Przeciwwskazania do stosowania tego surowca to choroby autoimmunologiczne, AIDS, białaczka oraz choroby układowe (jak gruźlica, leukozy i kolagenozy), a także podczas przyjmowania leków immunosupresyjnych3,4.

Ze względu na brak wiarygodnych badań nie zaleca się stosowania wyciągu z jeżówki u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Podobnie rzecz ma się ze stosowaniem jeżówki u dzieci poniżej 12 roku życia.

Mgr Farm. Maciej Ciach

Bibliografia:

  1. Farmakognozja pod redakcją Ireny Matławskiej, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, 2008, Poznań 
  2. Farmakognozja Stanisław Kohlmunzer, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2000, Warszawa
  3. European Unionherbal monograph on Echinacea purpurea(L.) Moench, herba recens
  4. Profile działania leków roślinnych B. Gehrman, W-G. Koch, C.O.Tschirch, H. Brinkman, MedPharm Polska, 2006, Wrocław
Share this post on:

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Nasze media społecznościowe

Najnowsze komentarze